ફરી આજે,
ઢસડી મેં મારી જાતને,
મારી જ અદાલતના પિંજરામાં -
જરા વધુ કરડાકીથી પૂછ્યું,
“બોલ, શું ગુનો છે તારો, કબૂલ છે?”
પગના અંગૂઠાથી જમીન ખોતરતી હું એમ જ ઊભી રહી.
થોડી વારે, નીચી નજરે, દબાયેલા સૂરે બોલી,
“મને કંઈ નથી ખબર,
હું તો બસ-
“कर्मण्येवाधिकारस्तु मा फलेषु कदाचन् ”
અદાલતમાં સન્નાટો !!
અચાનક જ બ્રહ્મનાદ ગૂંજી ઉઠ્યો,
“सोड़हम् ! सोड़हम् ! सोड़हम् !”
૨૩.૧૦.૨૦૦૭, મંગળવાર, અમદાવાદ.