શબ્દશઃ

સૂર્યોદય

Pinki on Nov 2nd 2007 08:14 am

Filed in અછાંદસ | Comments (15)

15 Responses to “સૂર્યોદય”

1. # Shah Pravinchandra Kasturchandon 02 Nov 2007 at 9:02 am

   તેથી શું? હો ઉદય,હો અસ્ત .
   ઊગવું નિત્ય એ સૂર્ય-શિસ્ત!

2. # chetuon 02 Nov 2007 at 9:17 am

   ારે વાહ્..!!સરસ રેીતે લખ્યુ છે…પેીન્કેી બહેન ! મનોઃપ્રદેશ માઁ કેવા કેવા વિચારો આવતા હોય છે..!!

3. # ધવલon 02 Nov 2007 at 9:30 am

   સરસ !

4. # ramesh shahon 02 Nov 2007 at 10:01 am

   સરસ લખ્યુ છે પણ આ ચાંદા-સૂરજ ની વાત હવે બહુ જૂની નથી લાગતી?

5. # neetakotechaon 02 Nov 2007 at 4:39 pm

   ખુબ જ સરસ્.

   ચાંદા સુરજ ની વાત કેટલી પણ જુની હોય પણ એમની સાથે આપણે સંબધ તોડી શકશુ.
   પામવાને ધરા
   ગયો ક્ષિતિજની ય પેલે પાર ,
   પણ પામ્યો અસ્ત !!

   ખુબ સરસ

6. # gopal h parekhon 02 Nov 2007 at 7:41 pm

   કાવ્ય બહુ જ મજાનું, લગે રહો પીંકી બેન

7. # gopal h parekhon 02 Nov 2007 at 8:03 pm

   શક્ય હોય તો તમારું ઈ-મેઇલ આય.ડી જણાવશો,ગોપાલ

8. # Ketan Shahon 02 Nov 2007 at 9:27 pm

   મધ્યાહ્ને થી સૂર્યોદય સુધી ના સમય ની બહુ જ સરસ રચના લખી છે.

   તારલા ગણી વીતાવી માંડ રાત

   ઊગી ત્યાં એક નવી આશ-

   થયો સૂર્યોદય !!

   ખુબ સરસ

   કેતન

9. # સુનીલ શાહon 02 Nov 2007 at 11:25 pm

   વાંચતા જ ઝટ ગળે ઉતરે ને ગમી જાય તેવી રચના. અભીનંદન

10. # narajon 02 Nov 2007 at 11:46 pm

    સરસ………

11. # nilamhdoshion 03 Nov 2007 at 1:17 am

    nice.congrats pinkibahen.lage raho..lage raho..all the best

12. # Chetan Framewalaon 03 Nov 2007 at 9:49 am

    એ સનાતન ધર્મ નિભાવી જાય છે..
    દુઃખ પછી સુખ ને એજ ચક્ડોળ……
    સુર્યોદય - સાંજ - સુર્યાસ્ત,
    ને પાછી…મનોહર સવાર થાય છે.

    જય ગુર્જરી,
    ચેતન ચંદુલાલ ફ્રેમવાલા

13. # Nirajon 05 Nov 2007 at 9:23 am

    વાંચવામાં મોડો પડ્યો… પણ ખૂબ સરસ… સરળ પણ ગમી જાય એવી રચના..

14. # Chirag Patelon 06 Nov 2007 at 12:01 pm

    એક્દમ સરળ રચના. અને સુર્યના વીરહાગ્નીને બરોબર ગળે ઉતરી જાય એવી રીતે શબ્દોથી સજાવ્યો.

15. # preeti mehtaon 15 Nov 2007 at 5:06 am

    મધ્યાહ્ને સૂર્યનો વિરહાગ્નિ…સરસ લખ્યું છે પીન્કીબેન

Leave a Reply

Name (required)

Mail (hidden) (required)

Website