શબ્દશઃ

મોજાંની એક થપાટે,
ભૂંસાઇ જાતાં છો ને પગલાં રેત મહીં;

હાથમાં હાથ પરોવી,
પગલે પગલું મિલાવી કંડારી કેડી,

મળે ના શું ક્યાંક
કો’ક સડકને અને પછી મંઝિલને ?!
૧૫.૯.૨૦૦૭,  શનિવાર,  અમદાવાદ.

હરખ હરખ,ભરખ ભરખ,
અટક અટક,સરક સરક.

ગટરપટર, સટરપટર…….

કદી ચટપટ,કદી નટખટ,
કદી ઝટપટ,કદી ખટપટ.

અલપઝલપ, અલકમલક……

સરરર સટ્………

ધડડડ ધબ્………

મરક મરક, હસત હસત,
શાને આમ, કરત કરત?!!

૧૭.૮.૨૦૦૭, શુક્રવાર, અમદાવાદ.

સંબંધનું કદી થાય એવું પણ,

ના હોય ભલેને કોઇ સગપણ,

લાગી જાય એવું એનું વળગણ,

કે બની જાય પછી તો અડચણ.

એટલું તો ના કર એનું વિસ્તરણ,

પછી થાય જ ના એનું અવતરણ.

ના જ કર તું એમ દોષારોપણ,

તારું જ, તું જ ને જ અર્પણ !!!

૧૯.૮.૨૦૦૭, રવિવાર, અમદાવાદ.

સંબંધની આ ખાટીમીઠી વાત એવી છે ને કે જેમ 
વધારશો એમ ઘટશે અને જેમ ઘટશે એમ મ્હીં તો ફૂલ્યો ફાલશે.

આમ તો નથી તું ક્યાંય આસપાસ,
મનને તોય તારો સતત આભાસ;

દિલને પણ આજ,ફરી તારી આશ,
હજુયે નથી આવ્યો તું  મારી પાસ?

શમણાં પણ થયાં છે મોંઘા ખાસ,
યાદને ચઢતું ના કોઇ વ્યાજ કાશ!!

જોઇ શકે નહિં દિલ તુજ નિશ્વાસ,
વાટ તો જોશે પણ અંતિમ શ્વાસ.

દુનિયા તોડે કદી,ક્યાંક,કો’ક વિશ્વાસ,
આવી જજે તું, ફરી મારી પાસ !!!

૫.૮.૨૦૦૭, રવિવાર, અમદાવાદ.
સર્જનસહિયારું