શબ્દશઃ

જન્મોજન…મ
મળશું, વિતાવું આ
પળ પણ શેં ?!

આ જન્મે ના મળ્યાંને, આવતાં સાત જન્મનાં કોલ દઇ દીધાં.
પણ આ જન્મની એક એક પળ કેમ વીતશે ?

૨૧.૮.૨૦૦૭, મંગળવાર, અમદાવાદ.

ઝાકળબિંદુ-
જાગ્રત પરોઢિયે,
બનું હું સિંધુ !!

નિશાનચૂક માફ ,નહિં માફ નીચું નિશાન !!!

૧૯.૮.૨૦૦૭, મંગળવાર, અમદાવાદ.

રસ્તો અને હું,
સડસડાટ ચાલ્યાં.
મંઝિલ, એ શું ?

અંતહિન સડક જ હમસફર બની જાય તો મંઝિલની કોને ફિકર ?!

૨૧.૮.૨૦૦૭, મંગળવાર, અમદાવાદ.

રેઇનકોટ,
છત્રીને તાડપત્રી,
વરસાદ છે ??

મન ભરીને માણી લે ને વરસાદ, એ પણ ચાલ્યો જશે!!

૨૧.૮.૨૦૦૭, મંગળવાર, અમદાવાદ.

સ્મૃતિપુષ્પો કૈં
ખીલી ઊઠ્યાં,કંટક
જ્યમ ખૂંચે શું ?!

યાદ તો મધમીઠી જ લાગે પણ પછી,
દિલમાં સતત ચૂભે તે શું? તું જ કે સ્મૃતિ !!!

૨૬.૭.૨૦૦૭, ગુરુવાર, અમદાવાદ.

ના સરિતાનો
આરો, કોરોને કોરો
પણ કિનારો !!

આ કિનારાનું કોરાપણું મને ક્યારેય સમજાતું નથી.

૨૬.૭.૨૦૦૭, ગુરુવાર, અમદાવાદ.

‘અરે…… દાળમાં મીઠું ભૂલી ગઇ કે શું ?’ -
‘હં.. શું ? આવી એક મિનિટમાં, આ photo insert નથી થતો.’
‘ના, ના, હોય કાંઇ, ઓછું પડ્યું હશે. અરે, હા, ભૂલી જ ગઇ છું.’
દાંત વચ્ચે આંગળી દબાવી, એમ ને એમ હું ઊભી રહી ગઇ…….

‘મમ્મા, દૂધ આપોને……..’ વળી પાછું-
‘મમ્મા……… દૂ………ધ.’
મને થયું, ચાર વાગી ગયા લાગે છે.મારો દીકરો ચોક્કસ છે. મારી જેમ !!
‘મમ્મા, મેં ચાર વાર કહ્યું કે, દૂધ આપો.’
‘Ohh ! Sorry, my dear son, હમણાં જ આપું’
દૂધમાં ખાંડ હલાવતાં હલાવતાં મન તો પાછું-

‘કો’ પ્રેમી જેમ ઉત્સુક પ્રેયસીને પામવા’

પણ સુરેશદાદા તો કહે છે કે, છંદમાં જ લખવું જોઇએ.
અને છંદમાં લખતાં ઘણી વાર રચનાનાં ભાવ અને હાર્દ નથી સચવાતાં.
‘કંઇ નહિં, ધીરે ધીરે ફાવી જશે.’ મેં મનને સાંત્વના આપી.

ત્યાં તો વરસાદ પડ્યોને, પ્રફુલ્લિત મન કાગળ-પેન શોધવા માંડ્યું.
અરે, પણ હજુ તો આગળનો article post કરતી હતી એ બાકી છે,
ક્યાંક net disconnect થઇ જશે તો બધી મહેનત પાણીમાં……
પણ ચંચળ મન જરાય ના માન્યું ને- ‘હું’ મારી લાગણીઓને શબ્દશ:
વાચા આપવા મથતી રહી…… એ તો મનની ચંચળતા, બાકી હું તો -

આ net પાછું slow છે , આજે. વિશાલભાઇએ લખેલું,
‘write’ optionમાં જઇ,page પર click કરવાનું,
તો નવું page create થાય. આ જયશ્રી તો, વળી
audio link પણ આપે, અને મને તો -   ઊર્મિ પણ …..
જલ્દી કહેને, ફોટો કેમ insert કરવાનો ?
મને શું ખબર કે, yahooમાં ગરબડ થયેલી. (હજુ નથી આવડ્યું, ઊર્મિ.)
ઓહ…… પાછું આ backpain !!
માં…..ડ , માં……..ડ એક post publish કરી !!!

હાઆ…… શ !!
અને હવે, આ આખાયે રણમાં વીરડી સમાન -
“COMMENTS”
પણ પાછું આ શું ?!  એને moderate કરવાની ?? હે… ભગવાન !!
વિવેકભાઇએ લખ્યું છે ક્યાંક, ‘શબ્દ નખરાળો હશે’. પણ એવું તો કોઇએ ,
ક્યાં….ય ન’તું લખ્યું કે, ‘બ્લોગીંગ અટકચાળું હશે’.

‘સુરેશદાદા,ઊર્મિ,વિવેકભાઇ,પંચમભાઇ,વિશાલભાઇ…….’
સર્વ વેદ,ઉપનિષદ,ગીતાનું જ્ઞાન ક્ષણમાં સાધ્યું.
‘જગતમાં મારાથી વધુ સુખી કોઇ નથી.’
આ ગુંજાડીએ જ commentsમાં કંઇ ના લખ્યું , બાકી તો બધાંએ -
‘સાધુ તો ચલતા ભલા’ એમ ‘કવિ તો અકેલા ભલા’ -
વળી પાછું સંસારથી વૈરાગ્ય આવી ગયું ને,

‘બેન, વાસણ થઇ ગ્યાં…. ?!’

Sydneyથી મેહુલ શાહ એની મમ્માને કહે છે કે,
India છોડે એક વર્ષ પૂરું થયું,
અને અમે અનરાધાર રડ્યાં…….

તો નાનાં મોટાં સૌની મમ્મા વતી,
થોડુંક મારા તરફથી…………..

પહેલાં તો કાગળ લખતી, પણ
તને મળતાં વાર લાગેને,
તો હવે e-mail કરતાં શીખી ગઇ;
પણ આ ગુજરાતીને Englishમાં
લખવાનું ઘણું અઘરું , ભાઇ !
 
આજે વરસે દા’ડે, હવે તો
chat કરતાં પણ આવડ્યું છે.
એક આ webcam જલ્દી set નથી થતો,
કદાચ થઇ જાય તો volume ધીમો થઇ જાય.
હાસ્તો વળી, તું લાવેલો એ જ ને……….
અને આ બધી મથામણમાં,
તારો ચહેરો દેખાયને, બધું ભૂલી જઇ
માથે હાથ ફેરવી લઉં.
 
પપ્પાને પણ હવે કાનમાં તકલીફ છે થોડી,
speakersનું volume full રાખવું પડે છે;
અને એના ફાટી ગયેલા અવાજમાં,
તારો અવાજ માંડ માંડ સંભળાય;
પણ બધું સમજી જઉં છું,
તને webcamમાં જોઇને જ તો……….
 
એમાં વળી કાલે તો,
internet connection જ cut થઇ ગયેલું,
પણ તારો offline message મળ્યો છે કે
આજે કદાચ વહેલો આવી જઇશ…….તો રાહ જોઉં છું.

હા, ત્યાં તો તારે job અને study બન્ને કરવાનું તો
થાકી જતો હોઇશ, બરાબર જમે તો છે ને ?
કાલે તો બારણું ખખડ્યુંને,
લાગ્યું કે, તું જ છે, તો- એમાં ને એમાં
શાક પણ બળી ગયું .
રોજ સવારે તને જગાડું પણ ખરી
અને ઘણી વાર તારી થાળી
પણ પીરસી દઉ ………
 
કેટલી વાર, બેટા?
સાચવીને આવજે, રાહ જોઉં છું તારી -
પહેલાંની જેમસ્તો, જ્યારે
tution કે collegeમાંથી મોડો આવતોને,
હું ઊભી ઊભી બાલ્કનીમાં તારી રાહ જોતી…….
પણ દીકરા, તું આવતો’તો હતોને,
આ તો………… ???!!

૧૩.૮.૨૦૦૭
સોમવાર.

આજે સ્વાતંત્ર્ય દિન, મારા ભારતનો
અને મારા શબ્દશ:નો પણ ……….
આજથી જ તો એને પણ હ્રદયની લાગણીઓને
વહેવા દેવાની મુક્તિ મળી ગઇને, શબ્દશ:
તમારા સૌની સાથે share કરવા માટે.

પહેલાં તો ,
Happy Independence day
હા, તમને જ પહેલાં ,
America, London, Australia, Canada,
Africa, Newzealand અને દુનિયાને ખૂણે ખૂણે
જઇને વસેલાં તમને જ.
કારણ જેમ દૂર જઇએને એમ પ્રેમ વધે,
દેશ માટે પણ વધી જ જાય…………
અને તમને સૌને Thanks પણ કહેવાનું છે .
માતાપિતા,ભાઇ-બહેન,મિત્રો,સગાવ્હાલાં સૌને
મૂકી એકલપંડે નીકળી પડ્યા છો.
અને પાછા પોતાના વતન,ગામ,શહેર અને દેશનું
નામ દરેક ક્ષેત્રમાં રોશન પણ કરો છો.
પણ પ્રેમ અને શાંતિ તો આપણાં જ દેશમાં,
ખરું ને, એટલે જ કહું છું……….

ભટક ના તું આમ ભોમ ભોમ,
તુજ ધરાને પણ વિશાળ વ્યોમ;

ક્યાં? શું? શોધે તું આમતેમ,
પ્રેમ,શાંતિ,સત્ય મળે ના એમ:

ગાંધી,સરદાર ને કૃષ્ણ, રામ,
મા તો સૌની એક આ જ ભોમ.

વાટ નિહાળે તારી રોમ રોમ,
આવ! પુકારે તને તારી માભોમ.

તો આવો છો ને, જલ્દી જલ્દી,
થોડી રજાઓ અને થોડા પૈસા ભેગાં કરીને……
અમે તો રાહ જોઇએ છે જલ્દી આ………વજો.

આજે તમે બધાં Indian Flags તો
લઇ જ આવ્યાં હશો , હું પણ લઇ આવી છું.
ઘણાં બધાં , પણ એટલું તો ચોક્કસ પૂછીશ કે,
16 Aug. ના શું કરીશું આપણે ?
અમારા એટલે આપણા Indiaમાં તો rule છે કે,

Flag should be destroyed in a
dignified way with all care and respect.

પણ અહીં તો બધું ચાલે, ખબરને તમને…….
અને તમારે ત્યાં ?